|
 Rena ulega wypadkowi samochodowemu i budzi się w krainie Koh-i-noor. Okazuje się, że niektóre elementy wpisujące się w krajobraz tego fantastycznego miejsca są jej dobrze znane... „Na granicy snu" przenosi czytelnika na pogranicze światów: z rzeczywistości, w której na co dzień funkcjonujemy, do całkiem innego świata, który być może jest tylko fantastyczną ułudą, ale równie dobrze może być światem równoległym dostępnym tylko wybranym.
Anna M. Gorgolewska – mieszka w niewielkim nie wielkim miasteczku na Dolnym Śląsku. Bardzo kocha zwierzęta, zwłaszcza czarne koty. Od kilkunastu lat pracuje z dziećmi i młodzieżą. Interesuje się historią i archeologią. Uwielbia czytać (głównie literaturę faktu). Urodzona poetka, od kilku lat prozatorka, czerpiąca wielką radość z pisania.
„Pomysł na książkę „Na granicy snu” pojawił się, kiedy przez przypadek natrafiłam na dziwnie brzmiące słowo - koh-i-noor. Kilka linijek tekstu sprawiło, że w ciągu godziny miałam w głowie gotową fabułę. Ponieważ pracuję z młodzieżą, odruchowo książkę przeznaczyłam dla tej grupy wiekowej. W warstwie podstawowej książka należy do kategorii powieści obyczajowych z domieszką przygody i sensacji, ale głębiej można odczytać dużo więcej”. – Anna M. Gorgolewska.
„Na granicy snu” to powieść młodzieżowa, jednak przeznaczona również dla dorosłego czytelnika, w której znajdzie on niewątpliwie coś dla siebie. Obyczajowość przeplata się z sensacją, tworząc niepowtarzalny świat przygód, który zaskakuje, uwodzi i przyciąga. Poznajcie przygody głównych bohaterów, młodych ludzi, którzy wyruszą w niezwykłą podróż, zabierając nas ze sobą.
„Nieprzenikniona ciemność otoczyła ją ze wszystkich stron. Rena wyciągnęła przed siebie ręce i powoli, z pewnym wahaniem, zrobiła krok do przodu. Ostrożnie wybadała stopą grunt. Wzmocniła nacisk nogi. Podłoże okazało się zaskakująco stabilne.
Kolejny krok.
Jeszcze jeden.
I jeszcze.
Dłonie dotknęły nierównej i wilgotnej powierzchni. Stanęła na palcach, ale nad głową nie wyczuła kompletnie nic. Zaczęła posuwać się wzdłuż ściany. Wydawało się jej, że skała ciągnie się w nieskończoność. Przystanęła. Nie była pewna, czy kręci się w kółko, czy też zagłębia się we wnętrze góry. Przypomniała sobie jaskinię. Zadrżała. A co, jeśli… Potrząsnęła głową, by przegonić natrętne myśli. Podjęła przerwaną wędrówkę, ale po kilku minutach dała za wygraną.
Było coraz mniej czasu.”
|
Dzień pod znakiem królika zaskoczył wszystkich. A szczególnie drogowców, a tego najmniej się wszyscy spodziewali. Okazuje się, że tradycyjnie już i tej zimy zima pojawia się niespodziewanie, bez uprzedzenia, zasypując drogi śniegiem tak, że wszelkie służby porządkowe przeżywają istną Apokalipsę, a my z nimi. 
Z dniem 1 kwietnia rusza ogólnopolski konkurs prozatorski „Studio Słów” . Nagrodami w konkursie są warsztaty powieściopisarskie, warsztaty rozwoju osobowości, nagrody rzeczowe oraz publikacja opowiadań w tomiku. „Studio Słów” to konkurs na opowiadanie, mający na celu przywrócenie świetności krótkim formom prozatorskim, rozpowszechnienie ich jako formy przedstawienia głębokiego świata w pigułce, ale także stworzenie mody na opowiadania i wyciągnięcie ich z lamusa. Konkurs jest adresowany do osób piszących, przelewających na papier swoje przeżycia, doświadczenia, marzenia, emocje, uczucia, tworzących historie niesamowite jak i zupełnie realne.
Czy można się wyzwolić z marzeń? na granicy Peru i Boliwii znajduje się jezioro o romantycznej nazwie Titicaca, a na nim wyspa. Przez wiele lat było to miejsce osadzania więźniów. Dziś jest symbolem uwięzienia dla głównej bohaterki powieści „Wyspa Księżyca”. 
Wydała Pani debiutancki tomik poetycki „Kulawa idylla. Zbiór kłamstw pozornie powierzchownych”. Skąd pomysł na taki tytuł? Tytuł jest przewrotny. W powszechnym rozumieniu kulawe jest coś, co nie funkcjonuje do końca dobrze. W rzeczywistości nie postawilibyśmy wyrazów „Kulawa idylla” obok siebie. A ja chciałam to zrobić.